stille week

stille week
Inleiding

De ‘stille week’ is de laatste week van de veertigdagentijd. Een week waarin we toeleven naar Pasen, het feest waarop we de opstanding van Jezus vieren. In de stille week staan we stil bij Jezus’ binnenkomst in Jeruzalem, bij zijn laatste dagen, bij de kruisiging, en zijn graflegging. Om zo Pasen nog intenser te kunnen beleven.
Vaak zijn er in de laatste drie dagen van de stille week kerkdiensten. Dit jaar doen we dat door de omstandigheden niet.
Maar we willen u/jou wel dit Bijbelstudieboekje aanreiken. Om voor jezelf, met je partner, of met je gezin, iets in handen te hebben waarop je samen met elkaar op weg kunt naar Pasen. En waarop wij samen, als gemeente, op weg kunnen gaan naar Pasen.
Juist in deze tijd is Pasen een belangrijk feest. Omdat het ons eraan herinnert dat pijn, angst, verdriet, zorgen, en zelfs de dood, nooit het laatste woord kunnen hebben. Het is Gods liefde die overwint!
Maar de verhalen over Jezus in de stille week laten ons ook stilstaan bij die andere kant: dat pijn, verdriet, angst, onzekerheid er wel is. Ook in de Bijbel neemt dat een belangrijke plek in. En daarom kunnen deze verhalen ons juist nu tot steun zijn, ons nieuwe moed en nieuwe kracht geven.
Op Goede Vrijdag gaat jullie kerkelijk werker Lidy Luinstra voor in Stedum.
De dienst begint om 19.30 uur en is te beluisteren via www.kerkomroep.nl.
Op Paasochtend zenden wij om 9.30 uur een dienst uit, eveneens via www.kerkomroep.nl. Ds Le Pair is voorganger in deze dienst.
De liederen die onderaan elke Bijbelstudie staan, kun je zingen, of opzoeken op YouTube. Ik hoop dat dit boekje jou tot zegen mag zijn.
Wij willen u/jou, en iedereen om je heen, namens de kerk een goed en hopelijk ook gezond Paasfeest wensen!
Lidy Luinstra kerkelijk werker namens de Protestantse gemeente Garmerwolde, Thesinge, Stedum, Ten Post.

                                 ----------------------------------------------------------------

Zondag 5 april


Bijbeltekst: Mattheüs 21:1-11

De talloze mensen die voor hem uit liepen en achter hem aan kwamen, riepen luidkeels: ‘Hosanna voor de Zoon van David! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer. Hosanna in de hemel!’ (vers 9)

Om over na te denken
De mensen zijn zo blij als Jezus op een ezel Jeruzalem binnenrijdt! Voor ons is die blijdschap maar moeilijk te begrijpen. Waarom halen ze deze vreemdeling zo groots binnen?
Een ezel is niet bepaald een ‘groots’ dier. Maar wel met een bijzondere betekenis: de profeet Zacharia had voorspeld dat een grote, maar ook nederige, en liefdevolle koning, op een dag op die manier Jeruzalem binnen zou komen rijden. Op een ezel. Aan die voorspelling moeten de mensen nu denken! En ze snakken naar een koning. Die orde op zaken komt stellen. Die vrede komt brengen. Die ze bevrijdt van de Romeinse onderdrukking. Dat ze Jezus ‘Zoon van David’ noemen, laat zien dat ze geloven dat Jezus die koning is!
Niet iedereen is blij. De geestelijke leiders staan vanaf een afstandje met een zuur gezicht toe te kijken. Wie denkt deze man wel dat hij is? En ze beginnen alvast met plannen maken om hem gevangen te nemen.
En daar zullen ze in slagen. Nog een paar dagen, en dan roept iedereen, ook de mensen die Jezus nu zo vrolijk Jeruzalem binnenhalen: “kruisig hem!”

Gespreksvragen
-De mensen zien Jezus als het antwoord op hun gebed. Is hij dat ook, denk je?
-Waarom zouden de mensen een paar dagen later zo anders over Jezus denken?
-Kun jij een voorbeeld bedenken van een goede leider? Wat maakt hem/haar goed?

Voor de kinderen: Misschien kun je zelf een tak of een stok versieren!

Gebed: God, geef mij iets van de blijdschap die de mensen in Jeruzalem hadden, toen Jezus hun stad binnenkwam. Geef dat ik mij mag verwonderen over zijn aanwezigheid, en zijn nabijheid.

Lied: 552: Dit is een dag van zingen / Elly & Rikkert: Hosanna, hoera

                   ----------------------------------------------------------------------------------

                   ----------------------------------------------------------------------------------


Maandag 6 april


Bijbeltekst: Mattheüs 22:34 t/m 23:12
Wie zichzelf verhoogt zal worden vernederd, en wie zichzelf vernedert zal worden verhoogd. (vers 11-12)

Om over na te denken
De dagen voor het Pesachfeest verblijft Jezus in Jeruzalem. Tijdens die dagen leggen de Sadduceeën en de Farizeeën hem nog even flink het vuur aan de schenen. Ze willen hem in de val lokken, zodat ze hem kunnen betrappen op een foute uitspraak. Wat is het belangrijkste gebod? Is de Messias de zoon van God of een afstammeling van David? Hij kan toch niet allebei zijn?
Ze verwonderen zich over de antwoorden die Jezus geeft. Daar hebben ze niets op te zeggen!
Maar Jezus heeft hen wel iets te zeggen. Het is goed dat jullie zo je best doen, maar jullie leggen de mensen wel een zware last op. En waarvoor? Vooral omdat jullie zelf het gevoel willen hebben dat jullie het beter doen, beter weten dan een ander. Jullie doen het om te zorgen dat de mensen tegen jullie opkijken, en niets tegen jullie in durven te brengen.
Jullie laten je ‘rabbi’ noemen, meester. Maar het gaat er niet om wie van jullie het belangrijkst is, het meeste weet, zich het beste van iedereen aan de regels houdt. Het gaat erom dat je elkaar dient. Elkaars lasten niet zwaarder maakt, maar juist lichter! De belangrijkste onder jullie, dat is degene die de ander dient.
En vervolgens geeft Jezus, in de dagen die volgen, zelf het grootste voorbeeld van dienende liefde.

Gespreksvragen
-Vind jij nederigheid, en dienstbaarheid, goede eigenschappen? Waarom wel/niet?
-Hoe kun jij, juist in deze tijd, je naaste liefhebben, je dienstbaar opstellen?

Voor de kinderen: Vraag of je je ouders mag helpen met een klusje!

Gebed: God, leer mij om niet over anderen te willen heersen, op wat voor manier dan ook, maar te dienen. Help mij om mijn naaste lief te hebben als mezelf.

Lied: 885 – Groot is uw trouw, o Heer / ELB 213: Ik wil jou van harte dienen


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Dinsdag 7 april

Bijbeltekst: Mattheüs 25:31-40
“Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.” (vers 40)

Om over na te denken
Als je onrecht ziet, of je hoort van oorlog, van mensen op de vlucht, van honger, van ziekte, of een natuurramp, dan kun je soms wel uitroepen: waar is God?
Je kunt je zo onmachtig voelen, bij alles wat er gebeurt! Je kunt er niets tegen doen, je staat met lege handen. Wat móet je doen, kún je doen, als je ziet dat mensen verdriet hebben, pijn hebben, ziek zijn, lijden?
Misschien ken je het verhaal van Job. Een rechtvaardige man, die goed leefde, maar ontzettend veel te verduren kreeg. Hij zei tegen God: dit heb ik niet verdiend! Waarom doet U mij dit aan? Zijn vrienden stonden klaar met allemaal correcte antwoorden. Maar God gaf Job gelijk. God verstopt zich niet voor onrecht. Hij verstopt zich ook niet voor boosheid. Hij kan wel wat hebben! Blijf vooral je boosheid, je onmacht naar Hem uiten. Dan ben je nog met Hem in gesprek! Toch geeft God wel een antwoord op het onrecht, het verdriet in deze wereld. Jezus zegt: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor de minste van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.” Deze woorden van Jezus vind ik een van de mooiste gedeeltes uit de Bijbel. Het raakt mij. Omdat deze woorden mij vertellen dat wij een God hebben die geeft om mensen. Om álle mensen. Juist ook die mensen die tekort hebben. Die verdriet hebben. Die naakt en hongerig zijn. Die ziek zijn. Hij staat naast ze. Hij identificeert zich zelfs met ze. En Hij roept ons op om er voor hen, voor elkaar, te blijven zijn. Niet alleen als ons leven op zijn kop staat, zoals in deze tijd. Maar altijd. Dan doen wij wat Jezus ons leerde.

Gespreksvragen: Wanneer was iemand voor jou een naaste?

Voor de kinderen: Naar wie zou jij eens een kaartje willen sturen?

Gebed: God, leer mij te zien wat U raakt. En oog te hebben voor wie U op mijn pad brengt.

Lied: 1005: Zoekend naar Licht / Elly & Rikkert: Ik was hongerig


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Woensdag 8 april

Bijbeltekst: Mattheüs 26:6-13
Ze had een albasten flesje met zeer kostbare olie bij zich en goot die uit over zijn hoofd. (Vers 7)

Om over na te denken
Jezus heeft net een ‘preek’ gehouden over omzien naar wie honger heeft, naar wie ziek is, naar wie lijdt. Vervolgens zit hij aan de maaltijd met zijn leerlingen, en komt er plotseling een vrouw binnen die een flesje ontzettend dure olie over zijn voeten uitgiet. “Wat een verspilling!”, roepen zijn leerlingen ontzet. “Dat flesje hadden we kunnen verkopen, en het geld aan de armen kunnen geven!”
Maar Jezus weet waarom deze vrouw dat deed. Omdat zij, misschien wel beter dan wie dan ook op dat moment, doorhad wat Hem te wachten stond in de dagen die zouden volgen. Ze wilde Hem haar dank, haar waardering, en vooral haar liefde geven, in ruil voor wat Hij zou doen. En daarom gaf ze hem het kostbaarste wat ze had: dat flesje olie. Olie, die ook wel gebruikt werd bij de begrafenis van een koning. Daarmee laat ze zien wat Hij haar waard is..
Jezus ziet het, en zegt: “Zij heeft iets goeds voor mij gedaan.” Het gaat helemaal niet om de olie, of hoe duur het was. Het gaat om de liefde, waarmee de vrouw het kostbaarste wat ze had, aan Jezus wilde geven. Zouden wij haar dat nadoen?

Gespreksvragen
-Met wie in dit verhaal voel jij je het meest verbonden? Waarom?
-Wat zou jij aan Jezus kunnen/willen geven, om te laten zien wat Hij voor jou betekent?

Voor de kinderen: Bloemen ruiken ook heel erg lekker! Waarom pluk je er niet een paar? Dan doe je ze in een vaasje, en kun je de komende dagen, elke keer als je ze ziet, denken: God houdt van mij, en ik hou van God!

Gebed: God, U gaf ons het kostbaarste wat U had, Uw eigen zoon. Daarvoor kunnen, en hoeven, wij U nooit terug te betalen. Dank U wel!

Lied: Opw 520: Wees mijn verlangen / Elly & Rikkert: Als je veel van iemand houdt


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Donderdag 9 april – witte donderdag

Bijbeltekst: Mattheüs 26:36-46
‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier met mij waken.’ (vers 38)

Om over na te denken
Keer op keer op keer, had Jezus aan zijn leerlingen verteld wat er zou gaan gebeuren. Diezelfde avond nog zaten ze met Hem aan de avondmaaltijd, toen Jezus zei: “vanavond word ik uitgeleverd, door één van jullie.” Ze schrokken natuurlijk vreselijk! Niemand, nee, niemand van hen zou dat ooit doen! Hoe kon hij dat denken!
Hij brak het brood met ze, en gaf de wijn rond. “Doe dit, en blijf dit doen, om te herinneren dat ik mijn leven voor jullie heb gegeven.”
Na de maaltijd maakten ze een wandeling naar de olijfberg. Een plek van stilte, en van vrede. Maar juist in die stilte voelde Jezus zich steeds onrustiger worden. Angstig. Verdrietig.
Gek, wat stilte met je kan doen. Deze weken moeten ook veel mensen gedwongen thuis blijven. Misschien dat je je zelf ook wel bang voelt, en onzeker. Juist als alle gewone dingen wegvallen, heb je tijd om na te denken, om in te zitten over wat komen gaat, of komen kan.
Jezus weet wat er gaat komen. En hij voelt de behoefte om te bidden. Zijn leerlingen vraagt hij hetzelfde te doen. Maar ze vallen in slaap. Zo gebeurt het, dat Jezus, helemaal alleen, tot God bidt: “Neem dit lijden van mij weg. Maar laat niet gebeuren wat ik wil, maar wat U wilt.” Jezus geeft zich over aan wat komen gaat.
Zoals hij dat doet, zou denk ik niemand anders kunnen. Maar op momenten dat wij angstig zijn, mogen wij wel bidden, net als Jezus. Onze angst, onzekerheid, bij God brengen. Want Jezus weet beter dan wie dan ook, wat het betekent om alleen te zijn, om bang te zijn.

Gespreksvragen: Wat helpt jou als je bang bent?

Voor de kinderen: Kun je een liedje bedenken om te zingen als je bang bent?

Gebed: God, wees bij mij als ik bang ben. U laat mij niet alleen.

Lied: Taizé: Bleibet hier, und wachet mit mir / Sela: Getsémane


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 10 april – goede vrijdag

Bijbeltekst: Mattheüs 27:27-54
‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ (vers 46)

Om over na te denken
Het maakt diepe indruk, dat het juist Jezus is die dit zegt. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?
We kunnen ons allemaal wel eens verlaten voelen, en alleen. Zelfs al heb je nog zoveel lieve mensen om je heen, toch kun je je alleen voelen.
Ik ga nu niet zeggen dat Jezus zich meer alleen heeft gevoeld dan wij ons ooit kunnen voelen. Of dat je je nooit meer alleen hoeft te voelen.
Maar wel: Jezus begrijpt je, als je je alleen voelt. Als je eenzaam bent. Als je het gevoel hebt dat iedereen jou heeft verlaten, jou in de steek heeft gelaten. Zelfs als je het gevoel hebt dat God jou in de steek heeft gelaten.
Maar: hij stierf, zodat jij mag weten dat God jou nooit echt in de steek zál laten. Hij stierf, om te zorgen dat helemaal niets, geen ziekte, geen dood, geen eenzaamheid, niets, jou kan scheiden van Gods liefde.
Zelfs al voel je je misschien alleen. Of bang. Geloof is geen medicijn dat dat wegneemt. Of oplost. Maar wel waarmee je jezelf moed mag inspreken, waarmee we elkaar moed mogen inspreken: je vóelt je misschien alleen, maar je bént niet alleen! Er is een God die oneindig veel van je houdt. Een God, die zoveel van je houdt, dat Hij zelf mens werd, leed, en stierf aan een kruis. Dat Hij zelf voelde hoe het is om alleen te zijn. Zodat jij het niet hoeft te zijn.

Gespreksvragen
-Heb jij deze woorden, die Jezus uitspreekt, wel eens zelf uitgesproken? Of herken je dat gevoel?
-Voor wie zou jij vandaag willen bidden?

Voor de kinderen: Waarom is de naam van deze dag ‘goede’ vrijdag, denk je?

Gebed: God, ik dank U voor Uw liefde. Juist op deze dag. Uw liefde is groter dan ik me voor kan stellen. U laat mij nooit los.

Lied: 560: Hij ging de weg zo eenzaam / Sela: Ik zal er zijn


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag 11 april – stille zaterdag

Bijbeltekst: Mattheüs 27:55-61
Josef nam het lichaam mee, wikkelde het in zuiver linnen en legde het in het nieuwe rotsgraf dat hij voor zichzelf had laten uithouwen. Toen rolde hij een grote steen voor de ingang van het graf en vertrok. (vers 59-60)

Om over na te denken
Het is stil. Niet de stilte voor, maar de stilte na de storm. Zoveel mensen liepen tijdens zijn leven achter Jezus aan. Het is maar een klein groepje dat hem begraaft. Een man die in de buurt woont, Josef, raapt al zijn moed bij elkaar en vraagt Pilatus of hij Jezus mag begraven. Samen met Maria, de moeder van Jezus, en Maria van Magdala, verzorgt hij het lichaam, en legt het in het graf. Beide Maria’s blijven daar nog een tijdje zitten. Stil en verslagen.
Wij leven ook in een tijd met veel verslagenheid. Mijn hart gaat uit naar alle mensen die in deze tijd met een klein groepje mensen rond het graf staan. Omdat geliefden, vrienden, er niet bij kunnen zijn. Wat lijkt me dat moeilijk! Wat zullen sommige mensen zich verslagen voelen in deze tijd. Je hebt heel plotseling een geliefde verloren, aan een nare ziekte. En je kunt niet eens afscheid nemen. Ook niet van mensen die niet aan dit virus overlijden, maar aan iets anders.
Woorden van troost ontbreken voor hen. Alleen stilte past op zo’n moment.
En toch: we weten dat het morgen Pasen is. En dat we mogen geloven, hopen, dat de dood, hoe onverwachts, hoe onbegrijpelijk ook, nooit het laatste woord zal hebben. Laten wij ons daar, ook in deze tijd, ondanks alles, toch aan vast blijven houden. En bidden voor de mensen die moeten leven met verdriet en gemis.

Gespreksvragen
-Hoe kan je geloof in deze tijd helpen om anders te kijken naar alles wat er gebeurt?

Voor de kinderen: Hoe denk jij dat de hemel eruit ziet? Maak een mooie tekening!

Gebed: God, woorden schieten tekort als wij al het verdriet zien in de wereld om ons heen. Wees bij ieder die verdriet heeft.

Lied: 247: Blijf mij nabij / 442: Op U, mijn Heiland, blijf ik hopen


                   ----------------------------------------------------------------------------------

Zondag 12 april – Pasen

Bijbeltekst: Mattheüs 28:1-10
Daarop zei Jezus: ‘Wees niet bang.’ (vers 10)

Om over na te denken
Je denkt misschien: wat heb ik voor reden om Pasen te vieren, met alles wat er gaande is? Misschien is iemand die je kent ziek. Een vriend, of familielid. Misschien jij zelf wel. Of je voelt je bang, onzeker, alleen.
Maar juist nu is het mooi, en goed, om Pasen te vieren! Tegen alles in. Pasen is wat ons staande mag houden, als de wereld om ons heen schudt op zijn grondvesten. Als alles onzeker is, is Pasen wat houvast geeft. Als je in deze tijd bang bent, is Pasen wat tegen jou zegt: je hoeft niet bang te zijn. Als je verdriet hebt, is Pasen wat jou troost en kracht mag geven.
Pasen is het geloof dat Jezus niet dood bleef, maar opstond uit de dood. Misschien klinkt dat jou ongeloofwaardig in de oren. Zijn er écht mensen die dat geloven? Maar voor mij, en voor veel mensen, is dat iets heel serieus. Omdat het alles verandert! Ik vind Pasen geloof waardig.
Pasen betekent dat het kwaad in de wereld nooit op kan tegen Gods liefde, en goedheid. Pasen betekent dat ziekte, en zelfs de dood, nooit het laatste woord kan hebben.
Pasen betekent dat Jezus leeft! En dat Hij de woorden die Hij tegen zijn leerlingen zei, ook tegen ons zegt: ‘Wees niet bang’.

Gespreksvragen
-Welke betekenis heeft Pasen voor jou?
-Stel: je zou Jezus een vraag kunnen stellen. Wat zou je hem willen vragen?

Voor de kinderen: Zoek een kinderbijbel, met mooie plaatjes, en lees met elkaar het verhaal van de opstanding van Jezus. Hoe zouden de leerlingen van Jezus zich gevoeld hebben, toen ze hoorden dat Jezus was opgestaan?

Gebed: God, dank U dat het Pasen is. Dat Jezus leeft. En dat niets ons kan scheiden van Zijn liefde!

Lied: 641: Jezus leeft en ik met Hem / 939: Op U alleen / Elly & Rikkert – Hij leeft!
 
terug