preek van 16 aug 2020 preek van 16 aug 2020
Preek van zondag 16 augustus 2020

Mattheus 15: 21- 29

Gemeente van onze Heer Jezus Christus

Jezus is de stad uit. Weg van alle drukte om hem heen.
Een paar verzen eerder in dit hoofdstuk had Jezus nog een discussie met Farizeeërs over rein en onrein. Over het eten met ongewassen handen. Hij raakte er niet van onder indruk en zegt: ‘Niet het eten met ongewassen handen maakt je onrein’, maar de woorden die uit je hart komen, die kunnen onrein zijn. Woorden die pijn doen en schade bij de ander kunnen aanrichten, die kun je niet gemakkelijk van je ziel afwassen.
Tegenwoordig is het verplicht, - waar je ook komt-, je handen te desinfecteren met handgel. In elke winkel staat de handgel voor je klaar. Doekjes met desinfectans voor de winkelwagentjes, beide als preventie om besmetting van het Corona virus zo veel mogelijk te voorkomen.
Je zou bijna denken dat Jezus het niet zo nauw nam met de hygiëne in die tijd, maar dat weten we niet precies en sprak veel in beelden om iets duidelijk te maken, denk maar aan de vele gelijkenissen.
 Jezus spreekt je aan op wat uit je hart komt, en dat kunnen ook onreine woorden zijn. Dat was de les aan de Farizeeërs.
In  de volgende verzen is Hij met zijn leerlingen uitgeweken staat er, en je zou kunnen bedenken dat hij even afstand wil nemen van alle zware discussies.
Jezus verblijft in het gebied Tyrus en Sidon en lag aan de kust.  Dat is een heidense streek, een niet- Joods gebied en lag zo’n 20 kilometer uit de buurt van Galilea.
Daar gaat Hij heen met zijn leerlingen.
Net als Jezus de rust ervaart, komt er een vrouw Hem tegemoet gesneld en buiten adem vraagt ze: ‘Ontferm u over mij, heer, Zoon van David, mijn dochter wordt door een demon bezeten’.
‘Ontferm u over mij!’ Zo staat er geschreven in de Naardense bijbel vertaling. Dat klinkt als een kyriegebed.  Een smeekgebed: ‘Heer ontferm u!’
In de bijbel is demon een onreine en kwade geest.
En een mens die door een ‘demon’ bezet wordt lijdt aan ‘bezetenheid’. Hij is niet meer vrij. Jezus drijft overal waar hij kwam demonen uit. Hij kan niet anders, want Hij verkondigt niet de heerschappij van angst en afhankelijkheid van demonen,  maar de vrijheid van Gods liefde voor mensen.
Tegenwoordig zouden we kunnen zeggen dat de dochter van deze Kananitische mevrouw psychiatrisch ziek was. En ze komt bij Jezus, ze is ten einde raad. De woorden om Jezus aan te spreken komt rechtstreeks uit haar hart. Ze verwacht het van Hem.
Maar Hij keurde haar geen woord waardig. Hoe pijnlijk is dit voor haar. Haar hart was er toch bij en ze vroeg het Jezus in alle eerlijkheid.
Hierop volgt een Stilte… Jezus zegt niks. Geen woord…… ongemakkelijke stilte… U herkent dat vast wel.  En je weet je even geen houding.
Vragende ogen van de leerlingen ontmoeten de ogen van Jezus: ‘Hoe zou Hij reageren?’ Waarom zegt Hij niks?
Dit duurt te lang… ze vinden dat er nu maar eens ingegrepen moet worden en ze komen bij hem en denken het hunne ervan.
Zij: was immers een heidense! Een onreine! Hoe durft ze Jezus lastig te vallen met haar probleem! Waarom gaat ze niet met haar probleem naar haar god in Kanaän? De godsdienst in het land Kanaän, waren natuurgoden, bomen of palen, en de verering bij beelden en altaren.
Zij vraagt om ontferming en schreeuwt het uit!
‘Zoon van David!’ Dat is nog eens hulde brengen! ‘Zoon van David’, uitgeroepen door een heidense vrouw nog wel. Hiermee erkent ze Jezus in geloof en klinkt als een geloofsbelijdenis.
‘Maar hij antwoord haar met geen woord’, staat in de Naardense Bijbel.
Hoe voelt dat?
Het eerste wat ik dacht bij de bestudering van deze tekst was: ‘wat een arrogante houding heeft Jezus’.  Dat verwacht je toch niet? Waarom doet hij zo?
En dan komen die leerlingen bij hem staan wat te smoezen met elkaar. Ze hebben het over haar!
‘Stuur haar weg, maak je los van haar, ze schreeuwt ons achterna’. En, ‘straks loopt ze ons ook nog achterna.’ Je wilde toch rust om je heen Jezus?
En dat alles gebeurt in een paar enkele minuten.  Doodongelukkig kun je je voelen.  Stiltes in gesprekken kunnen pijnlijk zijn.
Maar stiltes in een gesprek kunnen ook ruimte geven om even na te denken. En, je losmaken van een situatie is ook niet verkeerd door even afstand te nemen om tot nieuwe, of andere inzichten te komen.
Ze had zich goed voorbereid in een ontmoeting met Jezus en wist wat ze wilde: ‘Haar dochter moest weer beter worden en daarvoor kwam ze bij Hem’.  Een doorzetter, een vrouw met lef, die niet gauw opgaf, dat was ze zeker.
Ze had kennis van zaken. Ze was erachter gekomen dat Jezus uit het geslacht van David kwam. En daar sprak ze hem op aan: ‘Zoon van David.’
Maar dan zegt Jezus: ‘Het is niet goed om de kinderen het brood af te nemen, en het aan de honden te voeren.
‘De honden?’ maar dat was in de tijd van Jezus een scheldwoord voor haar als heiden, en daarmee een belediging voor haar en haar volk.  
Ze wordt niet boos of raakt van slag, maar ze blijft kalm.  Dat is Knap!
Ik ben een paar keer in Griekenland geweest.
Als je daar in een restaurant buiten aan een tafeltje zit, lopen de honden om jou en je tafeltje heen. Stel, als er een kruimel van je tafeltje valt, dan zijn ze er meteen bij. De honden hebben daar geen goed leven. Het was heel schrijnend om te zien hoe ze eruitzagen. Ik kan me zo voorstellen dat in de tijd van Jezus ook gebeurde. En ik moest toen denken aan dit verhaal uit de Bijbel.
‘Ik ben alleen gezonden naar de verloren schapen van Israël.’  Ook als Jezus dit zegt, laat ze zich niet uit het veld slaan en roept: ‘Heer, help mij!’
 Jezus zou eerst de blijde boodschap aan zijn volk- de Joden- uitdragen voordat hij zijn leerlingen de opdracht gaf in Mattheus 28: 19 ‘Maak alle volken tot mijn leerlingen.’
Deze mevrouw heeft er studie van genomen en beaamt: ‘Zeker, Heer, maar de honden eten de kruimels van de tafel van de baas, die op de grond vallen.’ Ze laat haar niet van de wijs brengen door een scheldwoord.
Ze houdt vast aan haar doel: Haar dochter is ziek en daar heeft ze alles voor over.  Zoals iedere moeder, ouder doet, je wilt namelijk het beste voor je kind. En ze had er veel vertrouwen in dat Hij Jezus haar dochter kon redden.
Dat Jezus de redder was, was immers al voorspeld. Kijk maar eens in Lucas 2: 11, waar de engel aankondigde: Vandaag is in de stad van David, voor jullie een redder geboren, die heel het volk ten deel zou vallen.
Maar zij hoorde niet bij het Joodse volk! Maar toch durfde ze het aan om naar Jezus- die een Jood was- toe te gaan. Wat een dappere vrouw!
En dan zegt Jezus tot haar: ‘U hebt een groot geloof! Wat u verlangt zal ook gebeuren.’  ‘ Mij geschiedde naar uw woord’. God zag in Jezus naar haar om, in haar lage staat, in haar heidense vrouw zijn.  
Hier gebeurt het: Ze wordt gezien! Ze wordt gezien in haar uitzichtloosheid om het lijden van haar dochter door de Heer. Zij roept jezus aan om ontferming.
‘Een groot geloof heb je’, en dat zegt Hij tegen haar.
Het is het tegen over gestelde van klein gelovige. Dat heeft Jezus wel eens tegen zijn eigen leerlingen gezegd. En dat hebben ze mogelijk wel gehoord. Is dat even schrikken?
Zij, de dappere doorzetter volhardend in geloof.  Zij is opgemerkt door Jezus. En zij laat hem niet onberoerd.
Er zijn velen voor haar geweest in de bijbel, maar ook na haar geweest. de dappere doorzetters die zich niet lieten omblazen, door tegenwind van gezagsdragers en machthebbers.  Zoals de grote kerkhervormer Maarten Luther, die het gezag van de kerk trotseerde, zoals Maarten Luther King, zoals Nelson Mandela. En u kunt er zelf mensen aan toevoegen.
Deze Kananitische moeder had een dochter met een demon. Ze had haar hoop gevestigd op de Heer en ging in vertrouwen naar huis, naar haar dochter.
We weten niet of ze daarna nog weer last kreeg van deze demon. Maar ze vertrouwde Jezus en had de angst los gelaten. En waar vertrouwen is, is hoop.
Wij leven in een tijd met Corona. Dat lijkt wel op een demon die niet is weg te slaan is.
En Jezus trok weer verder, staat in vers 29.
 En wij?
Durven wij  - ondanks alles-,  verder trekken, verder gaan?
De Kananitische vrouw durfde naar huis te gaan  in het vertrouwen op woorden van Jezus, die haar zag staan en  heeft naar haar omgezien. 
 Zij gaf hem haar angst en zij kreeg er hoop voor terug.
Amen.
We gaan luisteren naar Guus Meeuwis. Naar zijn mooie lied:
Geef mij je angst dan geef ik je er hoop voor terug en leggen we een verbinding in  dit verhaal.














 
terug