31 mei 2020 31 mei 2020
Als weekbericht van Lidy Luinstra de overdenking van de Pinksterdienst op 31 mei 2020  

Schriftlezingen: Joel 3 : 1-5  en Handelingen 2 : 1 - 25
                                                       

Gemeente van onze Heer Jezus Christus.
‘Het is alsof de wereld een burn- out heeft gekregen. Van de één op de andere dag was het op. De wereld kon niks meer en je mocht niks meer’. Het coronavirus begon in het begin van de 40 dagentijd en heerst nog steeds. En nu is het Pinksterfeest.
 ‘De wereld is in een burn-out’, was een uitspraak van een dominee, die ik op de radio hoorde. Er was natuurlijk discussie over wat dit met ons persoonlijk doet. Maar ook wat kunnen we als kerken doen.
 ‘Wat heeft dit toch te betekenen’ staat er in de tekst. Je zou deze tekst zo op de huidige situatie kunnen toepassen. De vraag geeft aan dat je in verwarring bent. En ik wil graag een antwoord op verwarrende vragen.

Wat heeft dit toch te betekenen’ zeiden de Joden tegen elkaar, toen ze ineens elkaar konden verstaan op het Pinksterfeest in Jeruzalem. En er kwam ook nog plotsklaps een hevige windvlaag en ze zagen vlammen als van vuurtongen, die zich verspreiden op de hoofden van de mensen. Ik zou graag willen weten hoe dat er toen uitzag. Nu ben ik ooit in Israël en ook Jeruzalem geweest en dan maak je in gedachten een plaatje in je hoofd bij de Bijbelverhalen.
Allen werden vervuld van de Heilige Geest. De Heilige Geest maakt geen uitzondering voor enkelen.
De leerlingen van Jezus liepen over van grote vreugde en dankbaarheid. Ze hadden de grote daden van Jezus gezien en ervaren! Dat moesten ze vertellen aan de inwoners van Jeruzalem, meer dan vol waren ze van enthousiasme! En als je ergens enthousiast over bent dan wil je dat laten zien.
Maar soms loop ik helemaal niet over van grote vreugde en lijkt het erop dat ik telkens weer opnieuw moet leren zien wat de Heilige Geest met mij doet. Moet ik mijn ogen en oren beter opendoen voor de dingen om mij heen.
Het kan zijn dat ik – net als de Joden van toen- vastzit in mijn eigen denkpatroon, mijn vaste gewoonten. Er is geen ruimte in mijn hoofd voor de Heilige Geest.
Met het Pinksterfeest staan de leerlingen tegenover deze vrome geleerde Joden, net als Jezus toen hij nog bij hen was. Petrus doet een stap naar voren, en staat tegenover de geleerdheid. Hij verklaart deze gebeurtenis als de vervulling van de profetie van Joel 3:1- 5a.: “De gave van Gods Geest is aan alle mensen’. Niet voor een select clubje. De Heilige Geest is uitgestort en is zichtbaar in vuur en voelbaar als een wind op het Pinksterfeest in Jeruzalem. De Heilige Geest wordt niet beetje bij beetje- en voorzichtig uitgeschonken, zoals je de gieter hanteert bij het water geven van de planten in de tuin, nee voluit, als een kolkende waterval die donderend naar beneden valt. Het wordt uitgestort. Gods boodschap van liefde en genade ten volle voor iedereen!
‘Ze waren buiten zichzelf van verbazing’.
Compleet verrast waren ze zou je ook kunnen zeggen. Ze konden geen woorden geven aan wat zich hier voor hun ogen afspeelde. Het was niet te beredeneren wat er aan de hand was.
 ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken’, zeiden de Joden tegen elkaar.
Ja, dat was ook zo. Deze vrome Joden waren de godsdienstige elite van de tempel in Jeruzalem. Zelfgenoegzaamheid en geleerdheid straalden ze uit en stonden tegenover deze onbevangen leerlingen en de eveneens onbevangen en eenvoudige Petrus uit het noordelijke Galilea. En juist Petrus deed een stap naar voren en liet van zich horen met luide stem. Hij, die Jezus eerst afwees en hem tot driemaal verloochende in Getsemane! Juist hij begon te spreken met zijn provinciaals accent uit volle overtuiging.
‘Je kunt wel horen dat je uit Groningen komt’, hoor je de mensen zeggen als je elders in het land bent. ‘Ja, dat is ook zo’, zeg ik dan. De leerlingen van Jezus kwamen ook uit het noorden en ze waren in Jeruzalem, waar ze vast netjes en beschaafd Hebreeuws spraken. En als je begint te spreken, dan verraadt je uitspraak je afkomst.
De vrome Joden hadden de leerlingen blijkbaar niet zo hoog, ze dachten er het hunne van en zeiden:  ‘Ach, ze zullen wel dronken zijn’, en nemen de schouders op.
Ze dachten dat ze dronken waren….
Hoe gemakkelijk is het, als je een gedachte over iets hebt, -dat voor waar aanneemt-, en niet blijkt te kloppen. Je gaat het antwoord zelf invullen: ‘Het zal wel zus of zo zijn’. Het is menselijk en we doen het allemaal wel eens.
Maar God geeft zijn Geest in dit verhaal aan mannen en vrouwen, in jouw taal of je nu man of vrouw bent maakt voor God niet uit. 
Het gaat over Zijn grote daden. Maar wat zijn die grote daden dan precies? Wat doet die Heilige Geest in jouw en mijn leven? 
Jezus zijn leerlingen waren in afwachting van de Heilige Geest. Ze moesten wachten, had de Heer tegen hen gezegd voordat hij uit hun midden was verdwenen en opsteeg naar de hemel.
Wat heeft dit toch te betekenen
Het wachten voor ons in Corona tijd duurt lang. Van lang wachten kunnen mensen ongeduldig worden.
Maar deze wachttijd maakt ook ruimte om nieuwe kansen en mogelijkheden te ontdekken hoe we ons geloven kunnen omzetten in de Taal van nu. Bijvoorbeeld in het weergegeven van prachtige liederen op YouTube gezet, waar nu veel gebruik van wordt gemaakt door de kerken. Zoals de zanger Stef Bos, die Bijbelverhalen zingt in de tijd van nu. Geloven is in beweging blijven. Als gemeente van Jezus Christus. Dat vraagt om een nieuwe taal! Dat is de roeping van de kerk. En daarom gaan we ondanks de corona crisis opzoek naar nieuwe mogelijkheden en vormen om samen kerk zijn.
Denkt u mee? Laat het ons weten. Dan krijgt het wat te betekenen.
 
Amen

Lidy Luinstra, kerkelijk werker PKN- GTSTP.
 
terug